U bevindt zich hier: Hondenziektes Ľ Hondenziektes Ľ Huidziektes Ľ Hepatocutaan Syndroom

Hepatocutaan Syndroom

Hepatocutaan Syndroom, ook wel metabole epidermale necrose genoemd, is een ziektebeeld dat ontstaat door een stoornis in de stofwisseling waarbij sommige essesntiŽle voedingsstoffen onvoldoende aanwezig zijn. Het stofwisselingsprobleem wordt veroorzaakt door een onderliggend lever- of alvleesklierprobleem.

Hepatocutaan Syndroom is een zeer zeldzame ziekte die vooral oudere honden treft. De ziekte lijkt alle rassen even vaak te treffen.

Symptomen

De eerste ziektetekens zijn vaak huidproblemen. Er ontstaan pijnlijke ontstekingen en korsten tussen de tenen en zoolkussens, aan de oren, de mond en/of de genitaalstreek. De voetkussens en neus kunnen onregelmatig, verdikt en gebarsten zijn en zijn vaak pijnlijk.

Bij letsels aan of tussen de zoolkussens treedt manken op. De ziekte is een gevolg van een leverprobleem of een alvleeskliertumor. In gevorderde gevallen worden ook ziektetekens van de onderliggende ziekte gezien, zoals slechte eetlust, gewichtsverlies en lusteloosheid.

hepatocutaan syndroom
Perfect gezonde Cairn terrier links, dezelfde hond met hepatocutaan syndroom 1 jaar later rechts: bemerk de gebarsten neus en onverzorgde, ongezonde vacht

Diagnose

Het gaat om een zeldzame aandoening die bovendien kan lijken op andere huidaandoeningen, wat de diagnose niet makkelijk maakt.

Bloedonderzoek kan vaak normaal zijn of maar kleine afwijkingen vertonen.

Verdere onderzoeken zoals huidbiopsie of echografie zijn vaak nodig om de diagnose te bevestigen.

In de lever is een typisch honingraat patroon of "kaas met gaten" aspect te zien met een ultrasoon onderzoek.

Tumoren van de alvleesklier kunnen ook via echografie aangetoond worden.

Behandeling

Helaas is er bijna nooit genezing mogelijk omdat de onderliggende ziekte niet kan behandeld worden. In zeldzame gevallen kunnen tumoren van de alvleesklier verwijderd worden, maar de tumoren zaaien vaak en snel uit.

De behandeling is dan ook gericht op maximaal comfort voor het dier. Pijnstillers en behandeling van infecties van de aangetaste huid zorgen ervoor dat het dier niet aan de mand gekluisterd blijft.

De huidletsels zijn een gevolg van tekorten van voedingsstoffen. Men kan dan ook best een dieet geven dat extra eiwitten bevat en supplementen van zink en essentiŽle vetzuren geven.

Prognose

De prognose is helaas niet goed. De onderliggende ziekte verloopt progressief en de meeste dieren sterven of worden geŽuthanaseerd binnen de 6 maanden.